หมาจิ้งจอกกับอีกา (The Fox and the Crow)

The Fox and the Crow

A Fox once sow a Crow fly off with a piece of meat in its beak and settle on a branch of a tree. “This is for me, as I am a Fox,” and then walked up to the foot of the tree.
ครั้งหนึ่ง หมาจิ้งจอกเห็นอีกาตัวหนึ่ง คาบก้อนเนื้อบินมาเกาะอยู่บนกิ่งไม้ “ก้อนเนื้อนั่นมันของข้านี่หว่า เพราะว่าข้าคือหมาจิ้งจอก” มันจึงเดินไปที่โคนต้นไม้นั้น

“Good-day, Mistress Crow”, he cried, “How well you are looking to day, How glossy your feathers, How bright your eyes”
“สวัสดีจ๊ะ… คุณนายกา” หมาจิ้งจอกกล่าว”วันนี้คุณดูสวยจังเลยนะ ขนก็มันเลื่อม ดวงตาก็เป็นประกาย”

I feel sure your voice must surpass that of other birds, just as your figure does, let me hear but one song from you that I may greet you as the “Queen of Birds”
ผมรู้สึกมั่นใจว่าเสียงของคุณจะต้องไพเราะยิ่งกว่าเสียงของนกอื่นๆ อย่างแน่นอน เช่นเดียวกับรูปร่างอันสวยงามของคุณนั่นแหละ ขอให้ผมได้ฟังคุณร้องเพลงสักเพลงเดียวก็พอ เพื่อที่ว่าผมอาจต้อนรับคุณในฐานะเป็น “ราชินีแห่งนก” ก็ได้

The Crow lifted up her head and began to caw her best, but the moment she opened her mouth the piece of meat fell to the ground, only to be snapped up by the Fox.
อีกาก็ชูหัวสูงขึ้น แล้วก็เริ่มร้อง กา-กา ด้วยเสียงที่คิดว่าดีที่สุด, แต่ขณะที่เธออ้าปากร้อง ก้อนเนื้อก็ร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน, เพียงเพื่อหล่นลงไปให้หมาจิ้งจอกงับเข้าปากเท่านั้น

That will do, said he. That was all I wanted.
“สำเร็จแล้ว” มันพูด “ข้าก็ต้องการเพียงเท่านี้แหละ”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
1. Do not trust flatterers. อย่าไว้ใจคนขี้ประจบสอพลอ
2. Flattery usually comes from those with hidden agendas. ถ้อยคำเยินยอ(ที่เกินจริง) มักมาจากผู้ที่หวังผลประโยชน์เสมอ