ราชสีห์กับหนู (The Lion and the Mouse)

The Lion and the Mouse

Once when a Lion was asleep, a little mouse began running up and down upon him; this soon wakened the Lion, who placed his huge paw upon him, and opened his big jaw to swallow him.
คราวหนึ่ง เมื่อราชสีห์ (สิงโต) ตัวหนึ่งนอนหลับอยู่ หนูเล็กๆ ตัวหนึ่งได้เริ่มวิ่งขึ้นวิ่งลงบนสิงโตตัวนั้น ด้วยเหตุนี้ ไม่ช้าไม่นานสิงโตก็ตื่น และเอาอุ้งมือขนาดใหญ่ตะปบมันไว้ พร้อมอ้าปากกว้างเตรียมขยอกกลืน

Pardon, O King,” cried the little Mouse; forgive me this time, I shall never forget it. Who knows what I may be able to do you a turn some of these days?” The lion was so tickled at the idea of the Mouse being able to help him, that he lifted up his paw and let him go.
“ขออภัยโทษเถิดท่านเจ้าป่า หนูตัวเล็กกล่าวเสียงดังฟังชัด ยกโทษให้ข้าพเจ้าสักครั้ง แล้วข้าพเจ้าจะไม่ลืมบุญคุณของท่านเลย ใครจะรู้ ได้ว่าสักวันหนึ่งข้าพเจ้าอาจตอบแทนท่านได้ สิงโตขำมาก เมื่อได้ฟังความคิดของหนู ว่าสามารถจะช่วยตนได้ จึงยกอุ้งมือ (เท้าหน้า) ออกเพื่อปล่อยหนูไป

Sometime after the lion was caught in a trap, and the hunters, who desired to carry him alive to the king, tied him to a tree while they went in search of a waggon to carry him on.
หลังจากนั้นมานานพอดู สิงโตตัวนั้นไปติดกับดัก (ของนายพราน) เข้า ฝ่ายนายพรานซึ่งปรารถนาจะนำไปเป็น เพื่อถวายพระราขา จึงช่วยกันผูกมันไว้กับต้นไม้ต้นหนึ่ง แล้วพวกเขาก็ไปหารถมาบรรทุก เพื่อบรรทุกมันไป

Just then the little Mouse happened to pass by, and seeing the sad plight in which the lion was, went up to him and soon gnawed away the ropes that bound the king of the beasts.
ขณะนั้นเจ้าหนูน้อยบังเอิญผ่านมา และแลเห็นสภาพอันน่าเศร้าของสิงโต จึงเดินเข้าไปใกล้สิงโต แล้วกัดแทะเชือกที่มัดราชาแห่งสัตว์ป่านั้นกระจุยไป

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
1. Little friends may prove great friends. เพื่อนตัวเล็ก เล็ก อาจเป็นเพื่อนที่ยิ่งใหญ่ได้
2. A kindness is never wasted. การทำความดีมีเมตตานั้นไม่เคยสูญเปล่า…สร้างกุศลในวันนี้ ย่อมได้รับการตอบแทนในวันหน้า